2007 Opstand en oorlog in Ingoesjetië

‘Ik bewaar nog steeds de kleren en de handdoek die ik meenam toen ik wegvluchtte. Ik kan dat niet weggooien. Ik denk vaak: ik moet er afscheid van nemen… Maar nee, ik kan het niet. Een valiesje, handdoek, kleine kleren van mijn kinderen, dat kan ik niet wegdoen.’

Elza vluchtte in 2007 uit Ingoesjetië.

Ik was niet meer veilig in Ingoesjetië en moest mijn thuisland ontvluchten. Een mensensmokkelaar bracht mij en mijn twee kinderen met de auto naar België. Ik had voordien nog nooit van dit land gehoord. De reis was moeilijk en lang. In Brussel zette de chauffeur ons af aan het Atomium. Het was weekend en ik kon nergens terecht.
Ik was radeloos en begon te huilen. Een Belgische vrouw passeerde en sprak me aan. Ze wilde me helpen. Maar kon ik haar wel vertrouwen? Vertrouwde zij mij wel? Ik besloot het er toch op te wagen en met haar mee te gaan. Ze heeft ons dat weekend opgevangen en me nadien naar het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen gebracht. Ze heeft ons enorm geholpen. Ik heb nog steeds contact met haar.
Het gaf me een heel goed en warm gevoel over België dat ik meteen bij een persoon terechtkwam die een helpende hand aanreikte. Ik had geluk dat deze vrouw net op het goede moment voorbij kwam.’

Elza vluchtte in 2007 uit Ingoesjetië.

banktowel